Парацетамол в суспензии — инструкция по применению

Инструкция по применению парацетамола в суспензии, описание действия препарата, показания к применению суспензии парацетамола, взаимодействие с другими лекарствами, применение парацетамола (суспензия) при беременности. Инструкции: Парацетамол в свечах; Парацетамол в таблетках;
Торговое название: ПАРАЦЕТАМОЛ
Международное название: Парацетамол
Лекарственная форма: Суспензия для приема внутрь 120 мг/5 мл, 100 мл
Показания к применению:
Атс классификация:
N Средства, действующие на нервную систему
N02 Анальгетики
N02B Прочие анальгетики и антипиретики
N02B E Анилиды
Фарм. группа:
Анальгетики-антипиретики другие. Парацетамол. Код АТС N02BE01
Условия хранения:
Хранить в защищенном от света месте, при температуре не выше 25 0С. Не замораживать. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. После вскрытия флакона использовать в течение 1 месяца. Не использовать по истечении срока годности.
Условия продажи: Без рецепта.
Описание:
Однородная суспензия белого или почти белого цвета с запахом клубники. В суспензии присутствуют кристаллы.

Состав парацетамола в суспензии

100 мл препарата содержит
100 мл препараттың құрамында

Активное вещество парацетамола

парацетамол 2,4 г
2,4 г парацетамол

Вспомогательные вещества в парацетамоле

метилпарогидроксибензоат, сорбитол жидкий, глицерол, камедь ксантановая, ароматизатор клубничный, сахароза, вода очищенная до 100 мл
метилпарогидроксибензоат, сұйық сорбитол, глицерол, ксантан шайыры, құлпынай хош иістендіргіші, сахароза, 100 мл дейін тазартылған су

Показания к применению суспензии парацетамола

  • в качестве жаропонижающего средства при простудных заболеваниях, гриппе, детских инфекционных заболеваниях (ветряной оспе, краснухе, коклюше, скарлатине и эпидемическом паротите- свинке)
  • в качестве обезболивающего средства при прорезывании зубов, зубной боли, боли в ушах при отите, боли в горле
  • суық тию ауруларында, тұмауда, балалардағы жұқпалы ауруларда (желшешекте, қызамықта, көкжөтелде скарлатина және эпидемиялық паротит- свинкада) ыстықты түсіретін дәрі ретінде
  • тіс жарғанда, тіс ауырғанда, отит кезінде құлақ ауырғанда, тамақ ауырғанда ауыруды басатын дәрі ретінде

Противопоказания парацетамола в суспензии

  • гиперчувствительность к парацетамолу или другим компонентам препарата
  • выраженные нарушения функций печени и почек
  • тромбоцитопения, лейкопения, агранулоцитоз
  • генетическое отсутствие глюкозо-6-фосфатдегидрогеназы
  • период новорожденности (до 2 мес)
  • препарат не применять одновременно с противосудорожными средствами
  • парацетамолға немесе препараттың басқа компоненттеріне асқын сезімталдық
  • бауыр мен бүйрек қызметінің айқын бұзылулары
  • тромбоцитопения, лейкопения, агранулоцитоз
  • глюкозо-6-фосфатдегидрогеназаның генетикалық болмауы
  • жаңа туға сәбилер (2 айға дейінгі)
  • препаратты құрысуға қарсы дәрілермен бір мезгілде қолдануға болмайды

Побочные действия суспензии парацетамола

  • тошнота, рвота, боли в животе
  • аллергические реакции в виде кожной сыпи, зуда, крапивницы, отека Квинке
Редко
  • гемолитическая анемия, апластическая анемия, метгемоглобинемия, панцитопения
  • гепатоксическое и нефротоксическое действие
  • жүрек айнуы, құсу, іштің ауыруы
  • тері бөртпесі, қышу, есекжем, Квинке ісінуі түріндегі аллергиялық реакциялар
Сирек
  • гемолитикалық анемия, апластикалық анемия, метгемоглобинемия, панцитопения
  • гепатоуытты және нефроуытты әсер

Особые указания к применению

С осторожностью: нарушения функций печени и почек, доброкачественные гипербилирубинемии (в т.ч. синдром Жильбера), вирусный гепатит, сахарный диабет.

Применение у детей в возрасте от 2 месяцев до 3 месяцев возможно только по назначению врача-педиатра в качестве жаропонижающего средства.

Следует избегать одновременного применения парацетамола с другими парацетамолсодержащими препаратами, поскольку это может вызвать передозировку парацетамола. При продолжающемся лихорадочном синдроме на фоне применения парацетамола более 3 дней и болевом синдроме более 5 дней, требуется консультация врача. При приеме препарата искажаются показатели лабораторных исследований при количественном определении глюкозы и мочевой кислоты в плазме.

При приеме препарата более 7 дней необходим контроль картины периферической крови и функционального состояния печени. Суспензия содержит 0.04 ХЕ сахарозы в 1 мл, что следует учитывать при лечении пациентов с сахарным диабетом.
Сақтықпен: бауыр мен бүйрек қызметтерінің бұзылулары, қатерсіз гипербилирубинемиялар (соның ішінде Жильбер синдромы), вирустық гепатит, қант диабеті. 2 айдан 3айға дейінгі балаларда тек педиатр дәрігердің тағайындауы бойынша ыстықты түсіретін дәрі ретінде қолдануға болады. Парацетамолдың құрамында парацетамол бар басқа препараттармен бір мезгілде қолданылуын болдырмау керек, өйткені бұл парацетамолдың артық дозалануын тудыруы мүмкін. Парацетамолды ұзаққа созылған қызба синдромында 3 күннен артық және ауыру синдромында 5 күннен артық қабылдау аясында дәрігердің кеңесі қажет. Препаратты қабылдағанда плазмадағы глюкоза мен несеп қышқылын сандық анықтаудағы зертханалық зерттеулердің көрсеткіштері бұрмаланады. Препаратты 7 күннен артық қабылдағанда шеткергі қан көрінісін және бауырдың функционалдық жағдайын бақылау қажет. Суспензияның 1 мл құрамында 0.04 ХБ сахароза бар, мұны қант диабеті бар емделушілерді емдегенде ескеру керек.

Дозировка и способ применения

Внутрь, до еды в неразведенном виде, запивая водой, 3-4 раза в сутки с интервалом 4-6 ч. Перед употреблением содержимое флакона следует хорошо взболтать. Для удобства и точности дозирования рекомендуем пользоваться двусторонней ложкой: большая ложка содержит 5 мл (120 мг парацетамола), маленькая – 2.5 мл (60 мг парацетамола).

Доза препарата зависит от возраста и массы тела ребенка. Разовая доза препарата составляет 10-15 мг/кг массы тела. Максимальная су-точная доза – не более 60 мг/кг массы тела ребенка.

В зависимости от возраста препарат назначают в следующих разовых дозах:

в 2- 3 месяца – около 2 мл суспензии только по назначению врача(около 50 мг парацетамола),

от 3 мес до 1 года
– 2.5-5 мл суспензии (1/2 – 1 ч.л.) (60-120 мг парацетамола),

от 1 года до 6 лет
– 5-10 мл суспензии (1 – 2 ч.л.) (120-240 мг парацетамола),

от 6 до 14 лет
– 10-20 мл суспензии (2 – 4 ч.л.) (240-480 мг парацетамола).

Максимальная продолжительность лечения без консультации врача не более 3 дней в качестве жаропонижающего средства и не более 5 дней – в качестве обезболивающего. Продолжение лечения препаратом после консультации с врачом.
Ішке, ас ішкенге дейін сұйылтылмаған күйінде, тәулігіне 3-4 рет 4-6 сағат аралықпен сумен ішіп қабылдайды. Пайдаланар алдында құтының ішіндегісін жақсылап шайқау керек. Қолайлы және дәл дозалау үшін екіжақты қасықты пайдалануды ұсынамыз: үлкен қасықта 5 мл (120 мг парацетамол), кішісінде – 2.5 мл (60 мг парацетамол). Препараттың дозасы баланың жасы мен дене салмағына байланысты. Препараттың бір реттік дозасы дене салмағына 10-15 мг/кг құрайды. Ең жоғарғы тәуліктік дозасы – баланың дене салмағына 60 мг/кг аспайды. Жас шамасына байланысты препаратты мына бір реттік дозаларда тағайындайды:

2- 3 айда –2 мл жуық суспензия тек дәрігердің тағайындауы бойынша (50 мг жуық парацетамол),

3 айдан 1 бір жасқа дейін – 2.5-5 мл суспензия (1/2 – 1 ш.қ.) (60-120 мг парацетамол),

1 жастан 6 жасқа дейін – 5-10 мл суспензия (1 – 2 ш.қ.) (120-240 мг парацетамол),

6 жастан 14 жасқа дейін – 10-20 мл суспензия (2 – 4 ш.қ.) (240-480 мг парацетамол).

Дәрігердің кеңесінсіз ең жоғары емдеу ұзақтығы ыстық түсіретін дәрі ретінде 3 күннен артық емес және 5 күннен асырмай – ауыруды басатын дәрі ретінде. Препаратпен емдеуді дәрігермен кеңескеннен кейін жалғастыруға болады.

Взаимодействие с лекарствами

При использовании парацетамола вместе с барбитуратами, дифенином, противосудорожными средствами, рифампицином, бутадионом возможно повышение риска гепатотоксического действия. При одновременном приеме с левомицетином (хлорамфениколом) возможно повышение токсичности последнего. Антикоагулянтный эффект варфарина и других производных кумарина может усиливаться на фоне длительного регулярного приема парацетамола, что увеличивает риск кровотечения.
Парацетамолды барбитураттармен, дифенинмен, құрысуға қарсы дәрілермен, рифампицинмен, бутадионмен пайдаланғанда гепатоуытты әсерінің қаупі артуы мүмкін. Левомицетинмен бір мезгілде қабылданғанда (хлорамфениколмен) соңғысының уыттылығы артуы мүмкін. Варфарин мен кумариннің басқа туындыларының антикоагулянттық әсері парацетамолды ұзақ уақыт ұдайы қабылдау аясында күшеюі мүмкін, бұл қан кету қаупін арттырады.

Передозировка парацетамолом в суспензии

Симптомы: в течение первых 24 ч после приема – бледность кожных покровов, тошнота, рвота, анорексия, абдоминальная боль; нарушение метаболизма глюкозы, метаболический ацидоз. Симптомы нарушения функции печени могут появиться через 12-48 ч после передозировки. При тяжелой передозировке – печеночная недостаточность с прогрессирующей энцефалопатией, кома, смерть; острая почечная недостаточность с тубулярным некрозом (в т.ч. при отсутствии тяжелого поражения печени); аритмия, панкреатит.

Лечение
: промывание желудка не позднее, чем через 4 ч после отравления, прием адсорбента (активированный уголь). Введение донаторов SH-групп и предшественников синтеза глутатиона – метионина через 8-9 ч после передозировки и ацетилцистеина – через 12 ч. Необходимость в проведении дополнительных терапевтических мероприятий (дальнейшее введение метионина, внутривенное введение ацетилцистеина) определяется в зависимости от концентрации парацетамола в крови, а также от времени, прошедшего после его приема.
Белгілері: қабылдағаннан кейін бастапқы 24 сағат ішінде – тері жабындарының бозаруы, жүрек айнуы, құсу, анорексия, абдоминальді ауыру; глюкоза метаболизмінің бұзылуы, метаболикалық ацидоз. Бауыр қызметі бұзылуының белгілері артық дозаланғаннан кейін 12-48 сағаттан соң пайда болуы мүмкін. Ауыр артық дозалануда – энцефалопатияның үдеуімен бауыр жеткіліксіздігі, кома, өлу; тубулярлық некрозбен бүйректің жедел жеткіліксіздігі (соның ішінде бауырдың ауыр зақымдануы болмағанда); аритмия, панкреатит.

Емі: уланғаннан кейін 4 сағаттан кешіктірмей асқазанды шаю, адсорбент қабылдау (белсенділендірілген көмір). SH тобының донаторларын және глутатион синтезі ізашарларын енгізу – метионинді артық дозаланғаннан кейін 8-9 сағаттан соң және ацетилцистеинді – 12 сағаттан соң. Қосымша емдеу шараларын жүргізу қажеттілігі (метионинді әрі қарай енгізу, ацетилцистеинді көктамыр ішіне енгізу) парацетамолдың қандағы концентрациясына, сондай-ақ оны қабылдағаннан кейінгі өткен уақытқа байланысты анықталады.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Абсорбция – высокая, время достижения максимальной концентрации (ТСmax) – 0.5-2 ч; максимальная концентрация (Сmax) – 5-20 мкг/мл. Связь с белками плазмы – 15 %. Проникает через гематоэнцефалический барьер. Терапевтически эффективная концентрация парацетамола в плазме достигается при его назначении в дозе 10-15 мг/кг.

Метаболизируется в печени (90-95 %): 80 % вступает в реакции конъюгации с глюкуроновой кислотой и сульфатами с образованием неактивных метаболи-тов; 17 % подвергается гидроксилированию с образованием 8 активных метаболитов, которые конъюгируют с глутатионом с образованием уже неактивных метаболитов. При недостатке глутатиона эти метаболиты могут блокировать ферментные системы гепатоцитов и вызывать их некроз. В метаболизме препарата также участвует изофермент CYP2E1. Период полувыведения (Т1/2) – 1-4 ч. Выводится почками в виде метаболитов, преимущественно конъюгатов, только 3 % в неизмененном виде.
Сіңірілуі – жоғары, ең жоғары концентрациясына жету уақыты (TСmax) – 0.5-2 сағ; ең жоғарғы концентрациясы (Сmax) – 5-20 мкг/мл. Плазма ақуыздарымен байланысуы – 15%. Гематоэнцефалдық бөгет арқылы өтеді. Парацетамол плазмадағы тиімді емдік концентрациясына оны 10-15 мг/кг дозада тағайындағанда жетеді. Бауырда метаболизденеді (90-95%): белсенді емес метаболиттер түзе отырып глюкурон қышқылы және сульфаттармен 80% конъюгация реакциясына түседі; 17 %-ы белсенді емес метаболиттер түзе отырып глутатионмен конъюгацияланатын 8 белсенді метаболит түзе отырып гидроксилденуге ұшырайды. Глутатион жеткіліксіз болғанда, бұл метаболиттері гепатоциттердің ферменттік жүйелерін бөгеуі және олардың некрозын тудыруы мүмкін. Препараттың метаболизміне CYP2E1 изоферменті де қатысады. Жартылай шығарылу кезеңі (Т1/2) – 1-4 сағат. Бүйрекпен метаболиттер, көбінесе конъюгаттар түрінде, тек 3 %-ы өзгеріссіз күйде шығарылады.

Фармакодинамика

Парацетамол – ненаркотический анальгетик, блокирует циклооксигеназу (ЦОГ) 1 и ЦОГ 2 преимущественно в центральной нервной системе, воздействуя на центры боли и терморегуляции. В воспаленных тканях клеточные периоксидазы нейтрализуют влияние парацетамола на ЦОГ, что объясняет практически полное отсутствие у него отрицательного влияния на водно-солевой обмен (задержка натрия и воды) и слизистую оболочку желудочно-кишечного тракта. Парацетамол обладает жаропонижающим, болеутоляющим действием.
Парацетамол – есірткілік емес анальгетик, ауру орталықтары мен термореттелулерге әсер ете отырып, көбінесе орталық жүйке жүйесіндегі 1 циклооксигеназаны (ЦОГ) және ЦОГ 2 бөгейді. Қабынған тіндерде жасушалық периоксидазалар парацетамолдың ЦОГ-қа әсерін бейтараптандырады, бұл онда су-тұз алмасуы (натрий мен судың кідіруі) мен асқазан-ішек жолының шырышты қабығына теріс әсерінің мүлдем дерлік жоқ екендігімен түсіндіріледі. Парацетамолдың ыстықты түсіретін, ауыруды басатын әсері бар.

Упаковка и форма выпуска

По 100 мл в бутылки темного стекла с винтовой горловиной, укупоренные колпачками алюминиевыми с накатываемой резьбой и контролем первого вскрытия. Каждую бутылку с инструкцией по медицинскому применению на государст-венном и русском языках и ложкой дозировочной аптечной помещают в пач-ку из картона.
100 мл-ден бұрандалы мойны бар, оралатын оймалы және бірінші ашылуы бақыланатын алюминий қалпақшамен тығындалған күңгірт шыныдан жасалған бөтелкелерде. Әр бөтелкені мемлекеттік және орыс тілдеріндегі медицинада қолданылуы жөніндегі нұсқаулықпен және дозалағыш дәріханалық қасықпен бірге картоннан жасалған пәшкеге салады.